Op zondag 18 september 1944 was de glider Horsa HG453 (Chalk-nummer CN927), met piloot Herbert 'Bert' H. Ranfield, copiloot Jack J. Bruce en 4 soldaten op weg naar landingszone X, “Renkumse Heide”. Ze moesten echter een noodlanding maken bij Wageningen toen om ca. 14:40 uur op 2000-2500 ft. hoogte en bij een snelheid van ca. 120 miles/hr, door FLAK-afweergeschut de trekkabel werd afgeschoten die was verbonden met de Halifax. Daarop zochten de piloten een geschikte landingsplek. Graag wilden ze na de landing nog een bijdrage kunnen leveren met de lading en kozen ze voor de noordzijde van de Rijn. De uiterwaarden leken geschikt maar bleken toch vol bosjes en greppels te liggen. Voor de ruwe landing maakten ze eerst nog 3 maal een harde klap. Het was kranig van piloot Bert Ranfield om het toestel onder controle te houden. De glider landde om 14.45 uur bij de Veerweg naast het Steenovenpad (nu “Aan de Rijn”) en brak open. De lading betrof een jeep en 2 munitie-aanhangers.
Deze glider maakte deel uit van 6 Horsa gliders (CN924 t/m CN929) die 6 Jeeps, 12 trailers en 24 manschappen van het “D - Transport Platoon” vervoerden. De gliderpiloten waren van de “17 Flight, ‘A’ Squadron” afkomstig van de RAF Tarrant Rushton vliegbasis in Dorset, Engeland. Van deze 6 gliders bereikten de overige 5 veilig landingszone Renkumse Heide.

Tekst achterop: "Wageningen bemanning Wechtel Veerweg 18/9/44 ± 16.30 hr. 2e van links van Horst + Foto Hr. Leinweber".
De Nederlander J. C. Leinweber maakte met toestemming een foto en vertrok weer op de fiets. Het filmrolletje is door het front bij de Canadezen gekomen en vervolgens bij de “War office” die het ontwikkelde. Zij hebben vervolgens Jack Bruce geïdentificeerd op de foto.
Ooggetuigenverslag mevrouw Bleeker
De toen aan de Veerweg wonende mevrouw Bleeker snelde naar het neergestorte toestel om hulp te verlenen:
"We zagen het vliegtuig zich losmaken van de groep en naar ons toe neerkomen precies over het middenpaadje van de weilanden. Het was een wonderbaarlijk gezicht. Het vliegtuig splitste zich en reed in twee delen uiteen, het achterdeel op de wielen van de jeep die erin stond. Wij grepen onze EHBO-tas en renden erheen. Toen wij erbij kwamen, stapten twee Tommies naar buiten, staken een sigaret op en vroegen waar ze waren en of er Duitsers in de buurt waren. "Ja, die hebben zich ingegraven in de berg hier tegenover; achter jullie is de Rijn". Er kwamen meer Engelsen te voorschijn, totaal zes. Drie gewonden waarvan een zeer ernstig met open beenbreuken.
Wij hebben de wonden verbonden, naar beste weten het been gespalkt en de man op een wrakstuk van het vliegtuig verplaatst naar het ovenpad. Dit alles gebeurde onder het vijandelijk vuur van de Duitse jagers, die regelmatig naar beneden doken om ons te beschieten. Na enige tijd kwam er een open vrachtwagen, waarop we de ernstig gewonde piloot tilden en iedereen vertrok.
We namen aan dat de gewonden naar het ziekenhuis werden gebracht, de andere drie naar het politiebureau. Ik heb nog een keer op het ziekenhuis gevraagd naar de gewonden, maar werd afgescheept met de mededeling dat ze niets wisten".
Luchtlandingen bij Wolfheze
Krijgsgevangenen
Alle 6 bemanningsleden werden krijgsgevangen gemaakt en daarbij ging het er heel rustig aan toe. Van ontsnappen was namelijk geen sprake. Bemanning:
- piloot Herbert 'Bert' H. Ranfield (gewond aan been)
- copiloot Jack J. Bruce (1919-) (niet gewond)
- guardsman’ corporal Stanley West (niet gewond)
- ‘driver’ William ‘Sean’ Taylor (licht gewond door de FLAK afweer, servicenr. 22779954)
- ‘driver’ Kenneth ‘Ken’ John Geere (30 Apr 1923 - 19 Sep 1944) (ernstig gewond, servicenr. 10696905)
- onbekende (gewond)

Bron: Keith David Williams op FB.
Piloot Herbert 'Bert' H. Ranfield: “Kabel werd door grondvuur losgeschoten tijdens de tocht naar Arnhem. We waren van de route afgeweken en een paar minuten later over hagen ‘gehopt’ en in een veld geland.” Hij raakte gewond aan zijn been. Nederlandse burgers kwamen te hulp en vertelden hen dat Britse soldaten niet ver weg waren. Herbert en de anderen probeerden zich bij de Britse troepen aan te sluiten, maar werden omringd door Duitsers. Herbert werd voor ondervraging meegenomen, maar hij weigerde om enige informatie te geven, behalve zijn naam, rang en nummer. Hij bracht drie dagen in eenzame opsluiting door en werd toen naar Duitsland gebracht.

Foto: J.C. Leinweber.
In het interview van copiloot Jack J. Bruce met Imperial War Museums, vertelde hij dat het 3,5 uur vliegen was via de noordelijke route. Er waren weinig vliegtuigen te zien vergeleken met D-day. Het was rustig tot ze op afstand rook zagen vanaf de dropzone rond Wolfheze.
Toen werd de trekkabel doorgesneden door een granaatscherf die ook de glider trof waarop deze direct ging dalen en ze niet langer beschoten werden. Ze naderden de Rijn vanuit het zuiden maar er was geen paniek. Na een ruwe landing met hoge snelheid (de remflappen werkten niet meer) was het toestel zwaar beschadigd.
Toen ze uiteindelijk uit het toestel waren geklommen, werden ze omringd door 3 Duitse militairen en 1 officier. Weerstand had geen zin en onder rustige omstandigheden werden ze krijgsgevangen gemaakt. Een Nederlander (J.C. Leinweber) op de fiets maakte na goedkeuring een foto.
Ze werden naar het politiebureau in Wageningen gebracht. De volgende dag werden ze elders, samen met andere gevangenen, naar elders gebracht voor ondervraging. Hij gaf naam, rang en nummer op. Veel vroegen ze niet want ze waren goed op de hoogte waar ze vandaan kwamen en wat hun doel was. Na ondervraging werd hij overgebracht naar Krijgsgevangenenkamp Bathorn (Emslandlager XIV - Stalag VI C) bij Hoogstede (tussen Hardenberg en Lingen). In maart 1945 werd hij bevrijd door Russische troepen en vloog in april per Dakota terug naar Engeland.


Chauffeur Kenneth Geere was ernstig gewond en werd direct naar Ziekenhuis Ziekenzorg in Wageningen gebracht, maar overleed helaas aan de verwondingen de volgende dag. Hij werd in Wageningen begraven samen met 3 USA piloten. De 4 lichamen werden op 21 maart 1946 opgegraven door een Amerikaanse legerunit voor herbegraving op de Amerikaanse Begraafplaats “Neuville-en-Condroz” in de Ardennen. Tijdens de definitieve identificatie werd zijn ware Britse identiteit vastgesteld en daarom werd hij herbegraven op de dichtstbijzijnde Britse oorlogsbegraafplaats in Heverlee (Vlaams Brabant).
N.B.
J.C. Leinweber heette voluit Joan Christiaan Leinweber (geb. 18 september 1915, Wageningen – overl. 1999, Vught). Hij behaalde zijn ir. examen Koloniale Landbouw aan de toenmalige Landbouwhogeschool te Wageningen op 30 jan 1946.
Tekst: Rob Groendijk
Getracht is alle rechthebbenden van de geplaatste afbeeldingen te achterhalen voor toestemming. Mocht u desondanks menen rechten te hebben, dan kunt u contact opnemen met de auteur.
Bronnen:
- Verliesregister Gliders Horsa HG453 met ChalkNr. CN927: https://www.verliesregister.studiegroepluchtoorlog.nl/ahome/gliders/results?gnummer=G1052
- Herbert Ranfield https://www.facebook.com/groups/5968150751/posts/10159652278355752/?locale=he_IL
- Jack J. Bruce interview (m.n. deel 6 vanaf min. 19 & deel 7 tot ca. min. 8): https://www.iwm.org.uk/collections/item/object/80027848
- Kenneth John Geere: https://paradata.org.uk/content/4640805-driver-kenneth-geere
- RAF Tarrant Rushton vliegbasis: https://en.wikipedia.org/wiki/RAF_Tarrant_Rushton